Κατ'εμέ, εάν δεν σου αρέσουν πραγματικά τα κοκατίλ, καλύτερα να μην χάνεις ούτε χρόνο και ούτε κόπο. Αυτά ή τα ερωτέυεσαι αμέσως ή απλά δεν συμβαδίζεις. Εγώ τα ερωτεύτηκα και ανέχομαι τα πάντα τους, με τον διαφορετικό χαρακτήρα του καθενός. Ο Φίγκο μετά από 2 σχεδόν χρόνια μαζί μας παραμένει άγριος και νευρικός σαν χαρακτήρας. Πολύ δύσκολα μπαίνει μέσα και προτιμάει να πεινάει όλη μέρα παρά να μπει να φάει στο κλουβί για να μην τον κλείσω...Αποθημένα του μάλλον από προηγούμενο αφεντικό... Η Χάρη και ο Νάσος είναι πραγματική συμμορία, δεν σταματάνε να κακαρίζουν όλη μέρα, μπαινοβγαίνουν στο κλουβί και κάνουν το σπίτι άνω-κάτω. Και προσφάτως πήραμε και μία νέα κοκατιλίνα και εκείνη παλαβή.
Επίσης, αυτά δεν είναι σαν τα άλλα πουλιά και θέλουν χρόνο και πολλή αγάπη. Είναι ξεχωριστές προσωπικότητες το καθένα και μικρά παιδιά εφ'όρου ζωης, που καλείσαι να τα φροντίζεις και να τα αγαπάς.
Οπότε, εάν πιστεύεις ότι είναι τα κοκατίλ βαρετά ή δεν έχεις κουράγιο ή χρόνο να γίνετε αχώριστοι φίλοι, δώστα σε κάποιον λάτρη του είδους ή κάνε ανταλλαγή με άλλο πουλί που να σου ταιριάζει περισσότερο. Σκέψου το σοβαρά και εάν το αποφασίσεις, καλύτερα να βρουν άλλο σπίτι πριν σε συνηθίσουν, διότι δένονται πολύ με τον άνθρωπο που τα φροντίζει και μπορούν να πάθουν σοβαρή κατάθληψη...