Stavros
Administrator
- Εγγραφή
- 7 Απρ 2006
- Μηνύματα
- 20.906
@Antiateira πραγματικά φαίνεται πόσο πολλή αγάπη έχεις δώσει στο μικρό σου και πόσο μάχη έχετε δώσει μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Κανένας δεν μπορεί να σου πει εύκολα αν και πότε είναι η "σωστή" στιγμή, γιατί μόνο εσύ τον ξέρεις τόσο καλά και βλέπεις καθημερινά αν μπορεί να χαρεί τη ζωή του έστω και λίγο ή αν πια το βάρος του πόνου τον καταβάλλει.
Δεν είναι εγωισμός να μη θες να τον χάσεις, είναι απολύτως ανθρώπινο να μπερδεύεσαι. Όποια απόφαση κι αν σκεφτείς στο τέλος, το σημαντικό είναι να γίνει με γνώμονα το καλό του και τη δική σου συνείδηση ήσυχη. Μόνο εσύ μπορείς να το κρίνεις αυτό, με βάση όσα ζείτε μαζί.
Αν θέλεις, μπορείς να συνεχίσεις να τον παρατηρείς όσο έχει διάθεση, με καθημερινή αξιολόγηση, στιγμή-στιγμή. Να προσπαθήσεις να καταλάβεις πώς νιώθει και τι του δίνει χαρά. Όταν φροντίζουμε ένα ζώο, εμείς γινόμαστε η φωνή του και η οικογένειά του, που το προστατεύει, ακόμη κι αν αυτό μας πονάει κάποιες φορές. Έχεις ήδη κάνει το καλύτερο που μπορούσες και ακόμα παραπάνω.
Αν θέλεις, μπορούμε να το συζητήσουμε κι άλλο εδώ για να το ξεκαθαρίσεις μέσα σου. Αυτές οι αποφάσεις είναι πολύ δύσκολες και κανείς δεν χρειάζεται να τις παίρνει μόνος.
Δεν είναι εγωισμός να μη θες να τον χάσεις, είναι απολύτως ανθρώπινο να μπερδεύεσαι. Όποια απόφαση κι αν σκεφτείς στο τέλος, το σημαντικό είναι να γίνει με γνώμονα το καλό του και τη δική σου συνείδηση ήσυχη. Μόνο εσύ μπορείς να το κρίνεις αυτό, με βάση όσα ζείτε μαζί.
Αν θέλεις, μπορείς να συνεχίσεις να τον παρατηρείς όσο έχει διάθεση, με καθημερινή αξιολόγηση, στιγμή-στιγμή. Να προσπαθήσεις να καταλάβεις πώς νιώθει και τι του δίνει χαρά. Όταν φροντίζουμε ένα ζώο, εμείς γινόμαστε η φωνή του και η οικογένειά του, που το προστατεύει, ακόμη κι αν αυτό μας πονάει κάποιες φορές. Έχεις ήδη κάνει το καλύτερο που μπορούσες και ακόμα παραπάνω.
Αν θέλεις, μπορούμε να το συζητήσουμε κι άλλο εδώ για να το ξεκαθαρίσεις μέσα σου. Αυτές οι αποφάσεις είναι πολύ δύσκολες και κανείς δεν χρειάζεται να τις παίρνει μόνος.
