Για όσους ενδιαφέρονται (και όχι μόνο για τα πτηνά/ζώα μας) μπορούν να κάνουν μια φυσικοχημική (βασικές αναλύσεις όπως αναγράφονται και σε εμφιαλωμένα νερά: ph, σκληρότητα, όξινα ανθρακικά, χλώριο, αμμωνία, σίδηρο κ. Α.) και μια μικροβιολογική ανάλυση (ολικά coli, e-coli, κολοβακτηρίδια) σε ιδιωτικό εργαστήριο με κόστος περίπου 50 ευρώ αν θυμάμαι καλά και των δύο και στην συνέχεια ανάλογα με την περίπτωση να αποφασίσουν τι μέτρα θα πάρουν.
Όσοι χρησιμοποιούν διάφορα φίλτρα να γνωρίζουν ότι από μερική/ασυνεχής ή αρκετά αυξημένη χρήση τα φίλτρα μετατρέπονται σε εστίες μόλυνσης με πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα. Επίσης, στο νερό μετά την αφαλάτωση (αντίστροφη ώσμωση) προστίθενται χημικά για την ρύθμιση του ph και χλώριο (υποχλωριώδες νάτριο το πιο οικονομικό) για να είναι δυνατή η αποθήκευσή του. Άρα και αυτές οι λύσεις δεν είναι πανάκεια, αν δεν προηγηθεί φυσικοχημική & μικροβιολογική ανάλυση του παραγόμενου νερού ανά εξάμηνο περίπου.
Το νερό της Αθήνας σε γενικές περιπτώσεις είναι πολύ καλό, εκτός απομακρυσμένων δήμων (πχ βόρεια προάστεια) όπου γίνεται μίξη του νερού της ΕΥΔΑΠ με γεωτρήσεις με αποτέλεσμα πολύ μεγάλες σκληρότητες (άνω των 20 γερμανικών βαθμών, όταν στο κέντρο είναι 7-9 βαθμοί) και επίσης γίνονται υπερβολικές χλωριώσεις (έχω μετρήσει στην Εκάλη άνω των 5ppm, δηλαδή όριο που σε τσούζει στα μάτια και καταστρέφει τα μαγιό αν είναι σε πισίνα, με όρια σε νερά κολυμβητικών δεξαμενών 0,4-0,7 ppm!).
Επίσης, σε όλους τους δήμους/δίκτυα ύδρευσης σε τακτά χρονικά διαστήματα γίνονται το βράδυ προληπτικά σοκ χλωρίωσης. Για το λόγο αυτό ΔΕΝ πρέπει να πίνουμε και φυσικά να δίνουμε πρωι πρωι νερό από την βρύση αν δεν το έχουμε αφήσει περίπου 15-30 λεπτά σε κάποιο ποτήρι/λεκάνη (προσωπικά προτιμώ από το ψυγείο).
Μια συμβουλή ακόμη είναι να αφήνουμε το πρωί - ή μετά από μη χρήση για μερικές ώρες κάποιας παροχής - να "τρέξει" νερό για μερικά λεπτά από την βρύση γιατί το στάσιμο νερό περιέχει μεταλλικά υπολείμματα από τις σωληνώσεις πχ χαλκό.