Γενικά Συντροφιά παπαγάλου κοκατίλ

[rania_klv]

Καλησπερα σας, θελω συμβουλες για το πως να διαχειριστω την μοναξια του παπαγαλου μου. Εχω ενα αρσενικο κοκατιλ, ειναι 9 χρονων και νιωθω πως λογω ελλειψης συντροφιας, ειναι υποτονικό. Εχω και ενα καναρινι, αλλα για ευνοητους λογους δεν ταιριαζουν, παρολο που δεν ειναι επιθετικα το ενα με το αλλο. Το κοκατιλ μου εχει ζησει καποια χρονια χωρις να δεχεται ιδιαίτερη προσοχή και τρυφερότητα. Γιαυτο τωρα προσπαθω μα ασχολουμαι μαζι του οσο περισσοτερο μπορω. Ειναι μεγαλωμένο στο χερι αλλα δεχεται χαδια μονο απο εμενα. Σκεφτομαι αν θα μπορουσα να παρω ενα θηλυκο κοκατιλ γυρω στα 5 χρονων για να το ζευγαρώσω, ή αν ειναι καλυτερη ιδεα να του παρω ενα αρσενικο ιδιας ή αλλης ρατσας για παρεα, χωρις να ξερω τι ηλικια ειναι καταλληλη και αν θα ταιριάξουν

 

[Stavros]

Αν ο στόχος είναι η παρέα, το ζευγάρωμα δεν είναι απαραίτητο ούτε θα έπρεπε να επιδιώκεται σε αυτήν τη φάση. Το να πάρεις θηλυκό για να ζευγαρώσει, ως λύση στη μοναξιά, μπορεί να φέρει άλλα προβλήματα στη διαχείριση της κατάστασης.

Για συντροφιά, ένα δεύτερο κοκατίλ, κατά προτίμηση ενήλικο και ήμερο, με όσο γίνεται ήπιο χαρακτήρα, θα ήταν μία καλή επιλογή. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι ίδιας ηλικίας, αλλά για ένα πουλάκι 9 ετών θα απέφευγα ένα πολύ μικρό κοκατίλ με τελείως διαφορετικούς ρυθμούς.

Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι βρίσκεις και τα βάζεις μαζί. Χρειάζεται ξεχωριστό κλουβί, σταδιακή γνωριμία και επίβλεψη, γιατί δεν μπορούμε να ξέρουμε από πριν αν και πόσο θα ταιριάξουν.

Επίσης, επειδή λες ότι είναι υποτονικός, ας μη θεωρηθεί δεδομένο ότι φταίει μόνο η μοναξιά. Αν αυτό που παρατηρείς είναι ξαφνική αλλαγή στη συμπεριφορά του, νομίζω ότι πρέπει να το ψάξεις πρώτα από πλευράς υγείας/φυσικής κατάστασης.