Ασθένειες Επιθυμία για καταγγελία κτηνιάτρου + pet shop

  • Θεματοθέτης Θεματοθέτης Pep
  • Ημερομηνία Ημερομηνία
Πήγα στο γιατρό, μου είπε θέλει αντιβίωση, και να του κόψει κάποιος το δαχτυλίδι.

Τελικά είχε το ποδαράκι του στον αέρα λόγω αποστήματος

Η διάγνωση είναι ότι το δακτυλίδι δημιούργησε απόστημα άρα το δακτυλίδι έπρεπε να αφαιρεθεί και με την αντιβίωση να γίνει καλά η φλεγμονή.

Εσύ έκανες αυτό που έπρεπε.

Δεν νομίζω ότι φταίει ο γιατρός επειδή είταν χαλασμένος ο τροχός του.

Προφανώς και ο Μανώλης δεν θα ήταν η πρώτη φορά που αφαιρούσε δακτυλίδι.

Είταν μια σειρά από ατυχής συγκυρίες.

Όπως αναφέρατε ο γιατρός έχει καλό όνομα θα πρέπει να καταγγελθούν και άλλα παρόμοια περιστατικά πριν πούμε ότι είναι κομπογιαννίτης.

Το Pet shop του Μανώλη είναι 60 χρόνια αν δεν έκανε σωστά την δουλειά του θα είχε κλείσει, προσπάθησε να βοηθήσει δεν ήταν υποχρεωμένος να το κάνει, το δακτυλίδι έπρεπε να αφαιρεθεί.

Έγινε ένα ανθρώπινο λάθος στην προσπάθεια του να βοηθήσει, θα μπορούσε να αδιαφορήσει, δεν ξέρω αν πρέπει να κατηγορηθεί κάποιος.

Λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου Pep.
 
Λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου και την εμπειρία που βίωσες.
Εάν δεν έχεις άλλο καναρίνι προσπάθησε να βρεις από φίλους εδώ μέσα
θα συνεχίσω να παρακολουθώ στο φόρουμ
γιατί και εμείς σε θέλουμε στην παρέα μας.
 
Ισχύει αυτό;
Ισχύει και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό.
Για να φτάσει το πουλί να έχει τόσο πρησμένο πόδι προηγήθηκαν τουλάχιστο 3-4 μέρες που ήταν πιο εύκολο να απομακρυνθεί από το πόδι του αυτό το δαχτυλίδι.
Αυτές τις μέρες αν μπορούσες να "διαβάσεις" το πρόβλημα θα έβρισκες πιο εύκολα τις λύσεις.
Τις πρώτες μέρες μάλιστα θα μπορούσες να γλυτώσεις ακόμη και το δαχτυλίδι.

Οι υπερκερατώσεις που δημιουργούνται στα πόδια των πουλιών είναι η βασικότερη αιτία και μια περιοδική επάλειψη με epithol (μια φορά το μήνα με ταυτόχρονη περιστροφή του δαχτυλιδιού) θα απέτρεπε κάθε τέτοια εξέλιξη.

Συνεπώς.. εμείς είμαστε η αρχή του κακού.. αυτού του προβλήματος κι εμείς πρέπει να "δούμε" το πρόβλημα πριν δημιουργηθεί.

Το γεγονός πως ο κτηνίατρος δεν είχε το κατάλληλο ψαλίδι αυτό από μόνο του αρκούσε για να δηλώσει αδυναμία βοήθειας στη δική σας περίπτωση αν και ο τροχός για την δική σας κατάσταση είναι η μόνη λύση.
 
Συνεπώς.. εμείς είμαστε η αρχή του κακού.. αυτού του προβλήματος κι εμείς πρέπει να "δούμε" το πρόβλημα πριν δημιουργηθεί.
Εχω την γνώμη οτι απο αυτό πρέπει να ξεκινάμε πάντα, αν θέλουμε τα παθήματα να γίνονται αφορμή για επαγρύπνηση.
Ιδιαίτερα οι κάτοχοι ενός μικρού αριθμού πουλιών μπορούν εύκολα με μια γρήγορη ματιά κάθε μέρα, να έχουν εικόνα για την κατάσταση του πουλιού. Αρκεί να ξέρουν οτι κάθε φορά που κατεβάζουμε το κλουβάκι για να ταΐσουμε, καθαρίσουμε, μετακινήσουμε τον φίλο μας, πρέπει να κάνουμε έναν οπτικό έλεγχο στα πόδια, στο ράμφος, γύρο απο τα μάτια, στην κλοάκη και στη γενική κατάσταση του κλουβιού. (πιθανόν κάποιο σπασμένο ελατήριο στα ανοιγόμενα, κάποιο ξέφτισμα στο "βρακάκι", κλπ.
 
Διαβάζω το θέμα και έχω προβληματιστεί ιδιαίτερα περί ευθυνών.
Σε πρώτη φάση, και με την τάση που έχω σχετικά με το ότι " εμείς φέρουμε τις ευθύνες για ό,τι μας συμβαίνει" υπό την έννοια ότι οι ίδιοι δημιουργούμε την τύχη μας, σκέφτηκα ότι στην τελική, η απόφαση για το τι θα γινόταν βάραινε τον κάτοχο του καναρινιού, τον θεματοθετη μας δλδ. Από την άλλη, ο ίδιος δεν ήταν δυνατό να αφαιρέσει το δαχτυλίδι, κι ακολουθούσε οδηγίες ειδικού, όπως με άλλα λόγια θα έκανε ο οποιοσδήποτε από εμάς. Επομένως υπό αυτήν την οπτική δεν φέρει ευθύνη.
Μετά είναι ο γιατρός... Το δαχτυλίδι μπορούσε ( και έπρεπε; αναρωτιέμαι...) να αφαιρεθεί, κατά πως διαβάζω με τροχό, κι ο τροχός δεν δούλευε. Άρα ο γιατρός έπρεπε να τον έχει επισκευάσει, αν ήξερε εκ των προτέρων ότι έχει βλάβη, εκτός κι αν τοτε διαπιστώθηκε ότι ο τροχός δεν λειτουργεί. Με άλλα λόγια, αν η απάντηση του γιατρού ήταν άμεση, χωρίς να δοκιμάσει τον τροχό, ότι δεν λειτουργεί, τότε πάμε στην ευθύνη ότι θα έπρεπε ήδη το εργαλείο να είναι για συντήρηση, εκτός κι αν ο συντηρητής έλειπε και πάει λέγοντας. Θα μπορούσε επίσης ο περσοπας, να είναι κατά τη γνώμη του γιατρού πιο ικανός με το τροχό κι έτσι ο γιατρός να μετέφερε την ευθύνη και να παρέπεμψε εκεί.
Μετά έρχεται και η σειρά του πετσοπά. Αφού το ανέλαβε πιθανά θεωρούσε ο ίδιος ότι μπορούσε και να το καταφέρει με σχετική ασφάλεια. Ούτε κι αυτό συνέβη. Αλλά όταν έχεις έναν τροχό ή ένα ψαλίδι - εργαλείο στο μαγαζί σου για τέτοιες δουλειές, οφείλεις να έχεις επίσης αιμοστατικό για κάθε ενδεχόμενο και όχι να αναλαμβάνεις, να μην διεκπεραιωνεις σωστά, το πρόβλημα να το κανεις, έστω από λάθος, αν όχι επειδή υπερτιμάς τον εαυτό σου ( όποτε σε αυτήν την περίπτωση τείνουμε στην εγκληματική αμέλεια).
Τελικά το καημένο το πουλάκι πέθανε. Κι αν έμενε έτσι, προφανώς πάλι θα πέθαινε, ενδεχομένως πιο αργά και ίσως μαρτυρικά. Κι εμείς αναζητούμε ευθύνες στους εμπλεκόμενους.
Θα σου έλεγα @Pep να αποδώσεις, αν είσαι σε θέση, με ηρεμία, έστω και τηλεφωνικά τις ευθύνες που αναλογούν στον καθέναν τους, κάνοντας σαφές ότι ο γιατρός δεν μπορεί να παραπέμπει σε έναν πετσοπά, μέρος της δουλειάς του, και στον πετσοπά, ότι δεν μπορεί να δέχεται τέτοιες ευθύνες. Όχι για κάποιον άλλον λόγο, όχι για να ευχαριστήσεις τη γλώσσα σου, αλλά για να προβληματιστούν και οι ίδιοι, ώστε να μην επαναλάβουν.
Λυπάμαι για την απώλειά σου, και όταν θα έχεις χρόνο και διάθεση, σου προτείνω να διαβάσεις άρθρα και θέματα από το φόρουμ σχετικά με την φροντίδα των φτερωτών μας φίλων, όσο πιο πολλά γίνεται, γιατί όπως αντιλαμβάνεσαι κανεις δεν μπορεί να τα ξέρει όλα.
 
Από την άλλη, ο ίδιος δεν ήταν δυνατό να αφαιρέσει το δαχτυλίδι, κι ακολουθούσε οδηγίες ειδικού, όπως με άλλα λόγια θα έκανε ο οποιοσδήποτε από εμάς. Επομένως υπό αυτήν την οπτική δεν φέρει ευθύνη.
Γιάννη, η αναφορά στην προσωπική ευθύνη αφορούσε την παρατήρηση και την έγκαιρη αναγνώριση του προβλήματος ώστε να απευθυνθεί στον ειδικό νωρίτερα. Όχι για να επέμβει ο ίδιος και να διορθώσει το πρόβλημα.

Συμφωνώ και εγώ καταρχήν με την προσωπική ευθύνη γενικά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο @Pep είχε απλά ένα πουλάκι και προσπαθούσε να κάνει το καλύτερο με βάση τη λογική και τις γνώσεις του. Υπάρχουν εκατοντάδες ή και χιλιάδες άλλα άτομα που κάνουν ακριβώς το ίδιο γι' αυτό και είναι απαραίτητο και για αυτά τα άτομα να κάνουν αυτό:
να διαβάσεις άρθρα και θέματα από το φόρουμ σχετικά με την φροντίδα των φτερωτών μας φίλων, όσο πιο πολλά γίνεται, γιατί όπως αντιλαμβάνεσαι κανεις δεν μπορεί να τα ξέρει όλα
 
Ναι, Σταύρο, και μάλιστα συμφωνώ πλήρως με αυτό. Απλώς αναφέρομαι στη χρονική στιγμή που ξεκινά με την αναγνώριση του προβλήματος από το νέο μας μέλος κι έπειτα και λέω ότι από εκείνο το σημείο δεν μπορούσε από μόνος του να κάνει τίποτα άλλο, παρα να απευθυνθεί σε ειδικό.
 
Αν υπάρχει ευθύνη σε οποιοδήποτε μέρος, είτε στο γιατρό είτε στον έμπορο, με ποιον τρόπο μπορεί ο φίλος μας ο @Pep να διεκδικήσει να αποζημιωθεί και τι είδους αποζημίωση;
 
. Οι *υπερκερατώσεις που δημιουργούνται στα πόδια των πουλιών είναι η βασικότερη αιτία και μια περιοδική επάλειψη με epithol (μια φορά το μήνα με ταυτόχρονη περιστροφή του δαχτυλιδιού) θα απέτρεπε κάθε τέτοια εξέλιξη.
Συνεπώς.. **εμείς είμαστε η αρχή του κακού.. αυτού του προβλήματος κι εμείς πρέπει να "δούμε" το πρόβλημα πριν δημιουργηθεί.
Το γεγονός πως ο κτηνίατρος δεν είχε το κατάλληλο ψαλίδι αυτό από μόνο του αρκούσε για να δηλώσει*** αδυναμία βοήθειας στη δική σας περίπτωση αν και ο τροχός για την δική σας κατάσταση είναι η μόνη λύση.

*Συμφωνώ Γιάννη, φυσικά υπάρχουν και άλλες αιτίες που προκαλούν πρηξίματα στα πόδια.. 🙂
βλ Μάριο
Τον οποίο όχι μόνο παρακολουθούσα καθημερινά, αλλά ως παπαγάλο τον κρατούσα πάνω μου και γενικά περνούσαμε πολλές ώρες καθημερινά μαζί.
Διέθετα δε εμπειρία (και ηλικία), ώστε να είμαι ικανή ν΄αναγνωρίσω την παραμικρή αλλαγή πάνω του (αλλά και της συμπεριφοράς =ψυχολογίας του).
Το πρήξιμο στο πόδι του εμφανίστηκε μέσα σε λίγες ώρες και άμεσα επισκεφθήκαμε τον γιατρό...

**Εμείς είμαστε η αρχή του κακού, δέχομαι πως έχουμε ευθύνη όχι μόνο για την ''ακρισία'' μας, αλλά και για την μη παιδεία μας σε σχέση με τα ζώα, αλλά και με τους ανθρώπους = στην προκειμένη περίπτωση ανάληψη ευθύνης του Χ ιδιοκτήτη και απαίτηση να αναλάβει την περίπτωση γιατρός και όχι (ο έμπειρος, έστω) πετ σοπάς.



.. Σίγουρα η στάση του (γιατρού) δείχνει πως προσπάθησε να μεταφέρει αλλού την ευθύνη...Κάτι που ως πελάτης **δεν θα δεχόμουν ΠΟΤΕ...

Είναι δύσκολο όμως ένας ''πρωτάρης'' κάτοχος πουλιού (ή άνθρωπος χωρίς γενική εμπειρία=γιατρών-νοσοκομείων κτλ)
να αξιώσει κάτι περισσότερο από τη κρίση του Χ γιατρού, που είναι η δουλειά του να αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κάθε περίπτωσης, αλλά και τις όποιες συνέπειες μπορεί να συνεπάγονται οι χειρισμοί ενός μη ειδικού...
(δεν υπήρχε ούτε αιμοστατικό, αν και δεν γνωρίζω αν θα μπορούσε να προσφέρει κάτι εκείνη την ώρα... Κόβονται πόδια πουλιών και με την ενδεδειγμένη αντιμετώπιση, δεν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα).
Αυτό όμως είναι δουλειά του γιατρού. Διάγνωση-αντιμετώπιση-θεραπεία-αποκατάσταση...

Η λογική που προσωπικά αντιμετωπίζω το όλο θέμα είναι πως** δεν θα δεχτώ ΠΟΤΕ να μου κάνει μια επέμβαση ή διάγνωση, ο νοσοκόμος ή ο φαρμακοποιός, επειδή μου το πρότεινε ο Χ γιατρός...
***Ένας γιατρός όταν αντιμετωπίζει αδυναμία να βοηθήσει, για τον Χ λόγο, δεν στέλνει τον πελάτη του στον οποιονδήποτε, αλλά σε συνάδελφο του... Εκτός αν υπήρξε και αδυναμία αξιολόγησης της περίπτωσης...

Για τις τοποθετήσεις σου Γιάννη ισχύουν (πάνω κάτω) οι ίδιες απαντήσεις 🙂

Διαβάζω το θέμα και έχω προβληματιστεί ιδιαίτερα περί ευθυνών.
Σε πρώτη φάση, και με την τάση που έχω σχετικά με το ότι **" εμείς φέρουμε τις ευθύνες για ό,τι μας συμβαίνει" υπό την έννοια ότι οι ίδιοι δημιουργούμε την τύχη μας, σκέφτηκα ότι στην τελική, η απόφαση για το τι θα γινόταν βάραινε τον κάτοχο του καναρινιού, τον θεματοθετη μας δλδ. Από την άλλη, ο ίδιος δεν ήταν δυνατό να αφαιρέσει το δαχτυλίδι, κι ακολουθούσε οδηγίες ειδικού, όπως με άλλα λόγια θα έκανε ο οποιοσδήποτε από εμάς. Επομένως υπό αυτήν την οπτική δεν φέρει ευθύνη.

... Από την άλλη, ο ίδιος δεν ήταν δυνατό να αφαιρέσει το δαχτυλίδι, **κι ακολουθούσε οδηγίες ειδικού, όπως με άλλα λόγια θα έκανε ο οποιοσδήποτε από εμάς. Επομένως υπό αυτήν την οπτική δεν φέρει ευθύνη.
Μετά είναι ο γιατρός... Το δαχτυλίδι μπορούσε ( και έπρεπε; αναρωτιέμαι...) να αφαιρεθεί, κατά πως διαβάζω με τροχό, κι ο τροχός δεν δούλευε. Άρα ο γιατρός έπρεπε να τον έχει επισκευάσει, αν ήξερε εκ των προτέρων ότι έχει βλάβη, εκτός κι αν τοτε διαπιστώθηκε ότι ο τροχός δεν λειτουργεί. Με άλλα λόγια, αν η απάντηση του γιατρού ήταν άμεση, χωρίς να δοκιμάσει τον τροχό, ότι δεν λειτουργεί, τότε πάμε στην ευθύνη ότι θα έπρεπε ήδη το εργαλείο να είναι για συντήρηση, εκτός κι αν ο συντηρητής έλειπε και πάει λέγοντας. **Θα μπορούσε επίσης ο περσοπας, να είναι κατά τη γνώμη του γιατρού πιο ικανός με το τροχό κι έτσι ο γιατρός να μετέφερε την ευθύνη και να παρέπεμψε εκεί.
Δεν θα χρησιμοποιούσε τροχό ο πετ σοπάς, απλά ο γιατρός γνώριζε πως είχε ψαλιδάκι...

Με ''κάποιο'' τρόπο, ας αναλάβει έκαστος τις ευθύνες του...
(η άποψή μου 😟 )
 
Παιδιά, μίλησα με το petshopα, ο άνθρωπος ζήτησε συγνώμη πάμπολλες φορές μου πρότεινε να υπάρξει κάποια αποζημίωση κάποιου είδους (αν και προφανώς τίποτα δεν επαναφέρει πίσω την πεπιτα ☹ ).
Ο γιατρός δε σηκώνει το τηλέφωνο για κάποιο περίεργο λόγο... Απίστευτα πράγματα.
Θα ήθελα πολύ να την έχω ακόμη και αν χρειαζόταν ακρωτηριασμός... Λείπει πραγματικά. ☹
Φταίω κι εγώ σε ένα βαθμό, θα έπρεπε να είχα διαβάσει περισσότερα...
 
Εντάξει @Pep , όλοι εδώ συμμεριζόμαστε τη στενοχώρια σου, αν και άλλο είναι να το ζεις εκ των έσω. Εσύ βάσει των γνώσεων σου έκανες ό,τι έπρεπε να γίνει. Οι περισσότεροι από εμάς τολμώ να πω ότι στην αρχή της ενασχόλησής μας με τα πουλιά, ανάλογα θα πράτταμε... Τώρα όσο για την απώλειά σου, δεν υπάρχουν λόγια κατάλληλα για υποστήριξη, δυστυχώς. Σκέψου μήπως σε αυτό το πετσοπ βρεις κάποιο νεαρό ζωηρό πουλάκι. Όχι ότι θα αντικαταστήσει ποτέ το άλλο, αλλά καθώς θα ασχολείσαι με τη φροντίδα του, θα μπεις σε άλλη διάθεση.
 
Συμφωνώ με τον Ιανό
Σκέψου μήπως σε αυτό το πετσοπ βρεις κάποιο νεαρό ζωηρό πουλάκι
Δεν θα σε κάνει να ξεχάσεις τη Πεπίτα αλλά πιστεύω δίνοντας την αγάπη σου σε ένα άλλο πουλάκι θα βοηθήσει να απαλύνει ο πόνος σου.
Τελευταία φορά που πέρασα ο Μανόλης είχε κάτι πανέμορφα γκλόστερ.
Αφού προθυμοποιήθηκε να σε αποζημιώσει ζητά του ένα καναρίνι που θα σου αρέσει.
 
Δε θα σχολιάσω επί προσωπικού αλλά καλό είναι να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί σε αυτά που λέμε και γράφουμε...η όλη συζήτηση είναι γεμάτη υπερβολές και οι όποιες σωστές επισημάνσεις χάθηκαν μέσα στα, στις φωνές, τα δάκρυα και τα αίματα.

Η μοναδική ευθύνη του γιατρού κατά τη γνώμη μου είναι το ότι δεν έχει το ειδικό ψαλίδι για την αφαίρεση των δαχτυλιδιών. Και μιλάω γενικότερα επειδή χρειάζεται συχνά, στη συγκεκριμένη περίπτωση αμφιβάλλω εάν μπορούσε να βοηθήσει ακόμα κι αυτό.
Προφανώς υπήρχε έντονη φλεγμονή και οίδημα λόγω μη έγκαιρης εντόπισης του προβλήματος και η αφαίρεση είχε υψηλό ρίσκο.

Κατά τα άλλα, όπως έχουμε πει πολλές φορές, υπάρχουν ιατρικά θέματα που καλώς ή κακώς κάποιος με εμπειρία ετών στα πτηνά μπορεί να είναι πιο χρήσιμος από έναν κτηνίατρο με μικρότερη εμπειρία. Κι εγώ τη μια φορά που έτυχε να σφηνώσει το δαχτυλίδι σε πόδι καναρινιού αμέσως το πήγα σε έναν εκτροφέα/πετσοπα που ασχολείται δεκαετίες ολόκληρες. Το αφαίρεσε αμέσως, του έβαλε και λίγη πάστα betadine και όλα πήγαν οκ. Όχι γιατί δεν ήθελα ή δεν ήξερα κάποιον πτηνίατρο να το πάω αλλά γιατί σε κάποια πράγματα μετράει η εμπειρία και όχι το πτυχίο (και το λέω ως γιατρός αυτό γιατί το βλέπω καθημερινά).

Οπότε από τη στιγμή που δεν είχε το ψαλίδι ο γιατρός, πολυ καλά έκανε και του είπε να πάει σε κάποιον που το διαθέτει και είναι και έμπειρος. Οκ, δεν εξελίχτηκε ευχάριστα το περιστατικό αλλά αυτό δε σημαίνει κάτι. Μπορεί να υπάρχουν άλλα 500 παρόμοια περιστατικά που είτε ο γιατρός είτε ο πετσοπάς τα έφεραν εις πέρας.
 
Αφου το pet ειναι 5 λεπτα απο το ιατρειο θα μπορουσε να δανειστει ο γιατρος το ψαλιδακι και να το κανει ο ίδιος.
Για μενα δεν αποτελει ελαφρυντικό το γεγονός οτι δεν εχει το εργαλειο, οφειλει να το εχει.
 
Πατρίκιε, οι περισσότεροι γνωρίζουμε πάνω-κάτω αυτό που λες και ίσως να είναι έτσι τα πράγματα. Όταν όμως είσαι γιατρός, δεν παραπέμπεις ένα περιστατικό εν ώρα εργασίας στον κυρ Μήτσο. Για μένα, αν έχει κάνει κάποιο λάθος ο γιατρός είναι αυτό ακριβώς και όχι αν έχει ψαλίδι ή όχι. Θα έπρεπε απλά να παραπέμψει σε συνάδελφο.
 
Αφου το pet ειναι 5 λεπτα απο το ιατρειο θα μπορουσε να δανειστει ο γιατρος το ψαλιδακι και να το κανει ο ίδιος.
Για μενα δεν αποτελει ελαφρυντικό το γεγονός οτι δεν εχει το εργαλειο, οφειλει να το εχει.

Μα κι εγώ ως λάθος του γιατρού ανέφερα την έλλειψη του ψαλιδιού.
Τώρα για να είμαι ειλικρινής, εγώ θα προτιμούσα να το χειριστεί κάποιος με την περισσότερη δυνατή εμπειρία, οπότε χωρίς να μπορώ να αποκλείσω με βεβαιότητα την όποια ευθυνοφοβία, ίσως και για καλύτερα τον παρέπεμψε στον συγκεκριμένο πετσοπα.
[automerge]1567592071[/automerge]
Πατρίκιε, οι περισσότεροι γνωρίζουμε πάνω-κάτω αυτό που λες και ίσως να είναι έτσι τα πράγματα. Όταν όμως είσαι γιατρός, δεν παραπέμπεις ένα περιστατικό εν ώρα εργασίας στον κυρ Μήτσο. Για μένα, αν έχει κάνει κάποιο λάθος ο γιατρός είναι αυτό ακριβώς και όχι αν έχει ψαλίδι ή όχι. Θα έπρεπε απλά να παραπέμψει σε συνάδελφο.

Εντάξει, άμα το δούμε ακαδημαϊκά ή δεοντολογικά συμφωνώ κι εγώ. Αν το δούμε καθαρά πρακτικά νομίζω ότι δεν έγινε και κάποιο ''έγκλημα'' από κάποιον.
 
Για τον συγκεκριμενο πετσοπα ακουσα κι εγω τα καλυτερα στη συνάντηση με τα παιδια στη Θεσσαλονίκη, δεν αμφισβητω ουτε τις γνωσεις του αλλα ουτε και τις προθεσεις του ανθρωπου.
Στραβη μπορει να γινει ανα πασα στιγμη...

Ισα ισα που πιστευω οτι και εκεινον τον εμπλεξε ο γιατρος σε ολη την ιστορια με λαθος τροπο.
 
Εντάξει, άμα το δούμε ακαδημαϊκά ή δεοντολογικά συμφωνώ κι εγώ.
Δεν επιτρέπεται να το δούμε αλλιώς. Δεν βρισκόμαστε στο Ζαΐρ. Αν υιοθετήσουμε την αντίθετη άποψη, τότε δεν βρίσκω κανένα λόγο να παραπέμπουμε καταρχήν τον κόσμο σε γιατρούς. Είναι θέμα κουλτούρας και πολιτισμού. Δεν μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα με ημίμετρα.
 
Δεν επιτρέπεται να το δούμε αλλιώς. Δεν βρισκόμαστε στο Ζαΐρ. Αν υιοθετήσουμε την αντίθετη άποψη, τότε δεν βρίσκω κανένα λόγο να παραπέμπουμε καταρχήν τον κόσμο σε γιατρούς. Είναι θέμα κουλτούρας και πολιτισμού. Δεν μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα με ημίμετρα.

Σαν γενική τοποθέτηση συμφωνώ απόλυτα.

Αλλά είναι μεγάλη συζήτηση σε ότι έχει να κάνει με το συγκεκριμένο χόμπι. Διότι πολύ απλά για να αποκτηθεί η απαραίτητη εμπειρία (που εν πολλοίς έχει να κάνει με τον όγκο των περιστατικών που αντιμετωπίζει κάποιος) από τον μέσο πτηνίατρο πρέπει να περάσει πολύς καιρός ακόμα και να ''θυσιαστούν'' αρκετά πτηνά. Οπότε και όλοι εμείς ως χομπίστες δεν αρκεί να μπούμε στη λογική του να απευθυνόμαστε σε πτηνίατρο όταν προκύπτει θέμα υγείας. Θα πρέπει ταυτόχρονα να έχουμε συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει ακόμα από την πλευρά των πτηνιάτρων το ιδανικό επίπεδο εμπειρίας οπότε να είμαστε προετοιμασμένοι ότι τα πράγματα ίσως να μην εξελιχθούν καλά. Πρέπει όμως να απευθυνόμαστε σε αυτούς για να αποκτηθεί κάποτε αυτή η πολυπόθητη εμπειρία.
Για να πω όμως την αλήθεια δεν ξέρω εάν είμαστε έτοιμοι να το δεχτούμε αυτό. Σου υπενθυμίζω ότι γράφουμε σε ένα θρεντ με τίτλο ''καταγγελία''... Που έχουν αναφερθεί μέσα χαρακτηρισμοί όπως χασάπης, κομπογιαννίτης κτλ.

Τεσπα, εγώ δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο. Εξ αρχής ήθελα να πω να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί όταν χαρακτηρίζουμε ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε και τους κρίνουμε για θέματα που ούτε αυτά τα γνωρίζουμε με κάθε λεπτομέρεια.
 
Σου υπενθυμίζω ότι γράφουμε σε ένα θρεντ με τίτλο ''καταγγελία''...
Ακριβώς γι' αυτό επισημαίνω τον τρόπο που έπρεπε να το βλέπουμε. Αν δεχθούμε ότι ο στόχος μας είναι να γίνει συνείδηση επιτέλους το θεραπεία ασθένειας = γιατρός, σε αυτόν θα πρέπει να αναζητηθούν οι ευθύνες. Όλοι οι παρατρεχάμενοι δεν έχουν θέση στο θέμα και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Δεν έχω τίποτα με τον άνθρωπο και ούτε μιλώ συγκεκριμένα γι αυτόν. Μιλώ γενικότερα για τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζονται αντίστοιχες καταστάσεις, ώστε να φτάσουμε κάποια στιγμή να έχουμε διαθέσιμους γιατρούς υψηλότερου επιπέδου με πιο αναπτυγμένο το αίσθημα ευθύνης.

που έχουν αναφερθεί μέσα χαρακτηρισμοί όπως χασάπης, κομπογιαννίτης κτλ
Διαφωνώ με αυτά εντελώς. Χάνεται η ουσία με κάτι τέτοια.
 
Back
Top